ادبشعرونه

د زمانې ستم

دا متل په افغانانو کې یادیږي

وایي غچ به له بې ننګو پاته کېږي

د لوېدلي شال، پګړۍ بدل به اخلم

که افغان ومه نو کله مې هیریږي

وطن مور ده په سرو سترګو راته ژاړي

له زخمونو د اغزن تاره کړیږي

ته مې یو ځلې تاریخ تر نظر تېر کړه

په ډېلي او اصفهان مې نوم لګیږي

مینه پال د زمانې ستم مجبور کړم

چې مې کډه بیا په تور ماښام باریږي

فیض محمد مینه پال

Related Articles

ځواب دلته پرېږدئ

ستاسو برېښناليک به نه خپريږي. غوښتى ځایونه په نښه شوي *

Check Also
Close
Back to top button