لیکنېمقالی اوتبصرې

۲۶ دلـو روز پیـروزی ملت افغانسـتان

۲۶ دلو مصادف است با روز پیروزی ملت افغانستان و خروج ارتش سرخ اشغالگر اتحاد جماهیر شوروی وقت از این کشور، یکی از آن روزهای ویژه یی است که به عنوان مقاومت،پایداری و پیروزی بزرگ ملت سلحشور افغانستان همیشه در دل تاریخ به خط زرین حک شده است. تاریخ کشورما در ادوار مختلف تاریخ شاهد جنبش های متکی به اراده جمعی و مردم این سرزمین در برابر متجاوزین خارجی بوده است. تهاجم، اتحاد جماهیر شوروی وقت بتاریخ ۶ جدی سال ۱۳۵۸خورشیدی بخاطر رسیدن به آب های گرم،اردوی صد هزار نفری خویش را در کشور ما پیاده کرد با وارد شدن قوای سرخ اتحاد شوروی به کشورما مردم غیور و باعزت افغان در سراسر کشور با متانت و پایمردی کامل علیه قشون سرخ و اشغالگر به پا خاستند و تا پای جان از استقلال، آزادی، تمامیت ارضی، حاکمیت ملی و ارزش‌های اسلامی دفاع کردند و در زمینه از هیچگونه جانبازی دريغ نکردند. روس‌ها در برابر قیام های مردم دلیر افغانستان را دیگر توان ادامه اشغال افغانستان را ازدست دادند و بعد از سپری شدن مدت نه سال اشغال، افغانستان با شرمساری و با بجا گذاشتن سنگین ترین تلفات جانی و مالی، کشورما را ترک کردند و بدون اینکه به عقب بنگرند از راهی که آمده بودند نیمه جان به کشور خویش برگشتند.تجاوز اردوی سرخ ضمن اینکه ساختار جامعه ما را متلاشی ساخت و مسیر انکشاف کشور را به بن بست کشانید، بيش از دومیلیون هموطن ما را شهید و تعدادکثیری معلول و معیوب را در کشور بجا گذاشتند و بیش از چهارونیم میلیون اتباع افغانستان را واداشت تا به کشور های بیگانه مهاجر گردند. مشکلات فراوان ناشی از تجاوز قشون سرخ در کشور ما تا قرن ها میراث آینده گان خواهد بود. اگر به تاريخ باستانی ما نظر اندازی گردد،ما قبل از کودتای هفت ثور ۱۳۵۸خورشیدی همه چیز داشتیم،تجارت ما رونق داشت و امنیت در دورترین نقاط افغانستان تامین بود.اما به اثر تجاوز قشون سرخ این همه دستآورد های چندین ساله کشور را به سادگی از دست دادیم در این زمان که بریژنیف در گذشته بود و قدرت به میخائیل سرگیویچ گورباچف متمرکز شده بود موقع آن رسید تا قوای اشغالگر پایش را به شکلی از اشکال از افغانستان بیرون بکشد. گورباچف اشغال نظامی افغانستان را که به هدایت بریژنیف صورت گرفته بود، اشتباه بزرگ خواند و به این حقیقت باورمند شد که افغانستان را نمیتوان تحت سلطه خویش قرارداد. بادرنظرداشت نقاط متذکره بود که قوای اتحاد شوروی وقت از افغانستان بتاریخ ۲۶ دلوسال۱۳۶۷ که مصادف به پانزدهم فبروری ۱۹۸۹میلادی میباشد، بیرون شد آنها پل حیرتان را بطرف ترمز ترک نمودند و ملت دلیر و مجاهد افغان با تمام شهادت دادن و قربانی ها علیه اشغالگران ایستادند و حکومت مجاهدین را در افغانستان روی کار کردند.ولی باتاسف که بعداز پیروزی مجاهدین در کشور آتش جنگهای داخلی ،تنظیمی و گروهی شعله‌ور شدو افغانستان خصوصآ کابل در اثر جنگهای داخلی به مخروبه مبدل گردید و هزاران مردم بیدفاع کابل هست و بود شانرا در این جنگلها از دست داده و عده‌یی هم به کشور های همسايه متواری گردیدند.خوشبختانه بعد از سپری شدن پنج سال مبارزه و از خود گذری تحریک اسلامی طالبان کرام علیه حکومت شروفساد به پیروزی رسید و نظام اسلامی استقرار یافت، صلح و آرامش سراسری در تمامی جغرافیای افغانستان تامین شد ،بی عدالتی، فساد ،دزدی و غارت اموال مردم خاتمه یافت و نظام ناب اسلامی رویکارآمد و مردم افغانستان در فضای صلح و امن زندگی خویش را بدون تشویش ادامه دادند.خروج نظامی اتحاد شوروی وقت از سرزمین افغانستان یک پیروزی عظیم نظامی،سیاسی و یک خاطره فوق العاده تابناک و فراموش ناشدنی برای ملت مجاهد افغانستان پنداشته می شود.

Related Articles

ځواب دلته پرېږدئ

ستاسو برېښناليک به نه خپريږي. غوښتى ځایونه په نښه شوي *